Overzicht: De komkommer is een economisch belangrijk gewas in de Verenigde Staten en India. Het wordt echter bedreigd door verschillende insectenplagen en microbiële ziekten. Duurzame biologische bestrijdingsmethoden, waaronder nuttige microben en natuurlijke vijanden, kunnen helpen deze plagen te bestrijden en de kwaliteit en opbrengst van de komkommer te verbeteren.
Overzicht:
Welke plagen tasten komkommerplanten aan?
Rand van pompoenranken
Gevlekte komkommerkevers
Gestreepte komkommerkevers
squashbeestjes
Komkommer bacteriële verwelking
Komkommermozaïekvirus
Meloenbladluizen
Hoe bestrijd ik plagen bij komkommers?
FAQ
Samenvatting
Komkommer is een belangrijk gewas voor de economieën van veel landen, waaronder de Verenigde Staten en India. De Verenigde Staten produceerden in 2022 595,630 ton komkommers, terwijl India 183,223 ton produceerde. De komkommerteelt in beide landen is kwetsbaar voor aanvallen van verschillende plagen. In India veroorzaken plagen naar schatting 30-40% opbrengstverlies bij komkommergewassen (de plantenfamilie waartoe komkommers behoren), afhankelijk van de regio. In de VS is de komkommer vatbaar voor verschillende plagen die economische schade veroorzaken. Dit artikel richt zich op het herkennen van plagen en ziekten bij komkommerplanten en hoe deze te bestrijden zijn. biologische methodes.
Welke plagen tasten komkommerplanten aan?
Komkommers zijn vatbaar voor veel insectenplagen, zoals kevers en motten, en kunnen ook worden aangetast door bacteriële en virale infecties. Veel van deze plagen zijn vooral schadelijk voor jonge planten, en de ernst en impact ervan variëren per regio.
Pompoenwijnstokboorder (Melittia cucurbitae)
Deze plaag is een soort mot die komkommergewassen beschadigt in het larvenstadium door zich te voeden met de stengels van de groeiende planten. De larven worden ongeveer 13 mm lang, hebben een oranje achterlijf met opvallende zwarte vlekken en kunnen gemakkelijk worden verward met wespen. Ze leggen kleine, platte bruine eitjes aan de voet van de waardplanten. De larven komen uit en boren zich in de stengel van de plant om zich te voeden. De larven zijn meestal wit en kunnen tot 25 mm lang worden voordat ze zich in de grond verpoppen (verpoppen). Door het vreten van de pompoenboorder wordt de waterstroom in de plant geblokkeerd, wat leidt tot verwelking die kan uitgroeien tot ernstige schade, het afsterven van de plant en uiteindelijk de dood.
Gevlekte komkommerkevers Diabrotica undecimpunctata
Deze plaag is een keversoort die komkommerplanten beschadigt door zich te voeden met verschillende delen van de plant, waaronder bladeren, bloesems, stengels en vruchten. Volwassen kevers worden ongeveer 5 mm lang en 2.5 mm breed. Ze zijn geel met een zwarte kop en hebben 12 zwarte vlekken op hun dekschilden. Ze leggen kleine, oranjegele eitjes op de planten en de witte larven ontwikkelen zich ondergronds en groeien uit tot ongeveer 9.5 mm lang. Gevlekte komkommerkevers veroorzaken directe schade aan planten door te eten, maar kunnen planten ook infecteren met de bacterie die bacteriële verwelkingsziekte veroorzaakt. Symptomen van schade door de gevlekte komkommerkevers zijn gaten op verschillende plekken van de plant. Jonge planten zijn bijzonder vatbaar voor schade.
Gestreepte komkommerkevers (Acalymma vittatum)
Deze keversoort beschadigt komkommerplanten door zich te voeden met bloemen en bladeren. Net als de gevlekte komkommerkevers worden ze ongeveer 5 mm lang en 2.5 mm breed, maar volwassen exemplaren hebben zwarte strepen in plaats van vlekken, waardoor ze gemakkelijk te onderscheiden zijn. Ze leggen hun eieren in de grond aan de voet van de waardplanten en de larven voeden zich na het uitkomen met de wortels. Deze soort draagt ook bacteriële verwelkingsziekte over. De schade uit zich als gaten in de aangetaste delen van de plant. Een plaag van de gestreepte komkommerkevers kan leiden tot volledig bladverlies bij jonge planten.
Pompoenkever (Anasa Tristis)
Deze plaag is een relatief grote vliegende insectensoort die schade aanricht aan komkommerplanten door de bladeren te doorboren en zich te voeden met plantensappen. Volwassen pompoenwantsen zijn doorgaans donkergrijs of bruin en worden ongeveer 16 mm groot. Ze leggen ovale eitjes aan de onderkant van bladeren, elk ongeveer 1.6 mm lang. De onvolwassen stadia van de pompoenwants, ook wel instars genoemd, worden ongeveer 12.5 mm lang voordat ze volwassen zijn. Instars komen heldergroen uit de eitjes, maar worden donkerder naarmate ze groeien. Schade door deze plaag uit zich als gele en bruine vlekken op komkommerbladeren waar ze zich voeden. De wants kan ook de gele stengelziekte verspreiden, die verwelking veroorzaakt.
Komkommerbacteriën verwelken (Erwinia tracheiphila)
Deze bacteriële ziekte kan ernstige schade aan komkommerplanten veroorzaken en is vooral schadelijk onder droge omstandigheden of bij watergebrek. De bacterie overwintert in zijn waardplanten, waaronder de gestreepte en gevlekte komkommerkevers. Deze insecten voeden zich rechtstreeks met plantenweefsel en brengen de bacterie via hun uitwerpselen over op wonden. Insecten die zich voeden met geïnfecteerde planten kunnen drager worden van de bacterie en de ziekte verder verspreiden. De schade uit zich in verwelking van de bladeren en het uitdrogen van de stengels. In ernstige gevallen kunnen planten afsterven, terwijl in mildere gevallen de groei wordt geremd. Wanneer deze symptomen samengaan met schade door komkommerkevers, duidt dit sterk op bacteriële verwelking.
Komkommermozaïekvirus (CMV)
Dit virus infecteert meer dan duizend plantensoorten, waaronder komkommers. Het komt wereldwijd voor en kan ernstige schade aan planten en opbrengstverliezen veroorzaken. Het komkommermozaïekvirus wordt voornamelijk overgedragen door bladluizen, die zich voeden met komkommerplanten. Bladluizen lopen de ziekte vaak op bij nabijgelegen meerjarige gewassen voordat ze deze overdragen op komkommers. Symptomen zijn onder andere een kenmerkend mozaïekpatroon en verkleurde ringen op de bladeren van de planten. Bladeren kunnen misvormd raken, geel en bruin worden en necrotische (dode) vlekken ontwikkelen. Het virus kan ook een vlekkerig uiterlijk aan komkommervruchten geven, waardoor de verkoopbaarheid ervan afneemt.
Katoenluis (Aphis gossypoii)
Bladluizen zijn een belangrijke drager van CMV, dus het monitoren en bestrijden ervan kan helpen de verspreiding van de ziekte te voorkomen. Er zijn ongeveer 75 soorten bladluizen bekend die CMV overdragen, waaronder de katoenbladluis. Deze soort, ook wel meloenbladluis genoemd, voedt zich rechtstreeks met sap van komkommerplanten, wat naast de overdracht van CMV ook de vruchtgroei kan beïnvloeden. Katoenbladluizen worden ongeveer 1.5 mm lang en kunnen groen, zwart of geel van kleur zijn. Ze kunnen vleugels hebben of vleugelloos zijn en worden meestal aan de onderkant van bladeren aangetroffen. Symptomen van een aantasting door katoenbladluizen zijn onder andere krullende bladeren en de aanwezigheid van roetdauw, die groeit in de honingdauw die de bladluizen afscheiden.
Hoe bestrijd ik plagen bij komkommers?
Let op de hierboven beschreven symptomen. Hoewel deze plagen en ziekten komkommerplanten op verschillende manieren aantasten, zijn veranderingen in bladkleur of -vorm veelvoorkomende waarschuwingssignalen. Het type bladschade kan helpen de oorzaak te achterhalen. Gaten duiden bijvoorbeeld meestal op vraat door insecten, terwijl verwelking of mozaïekpatronen vaak wijzen op een microbiële ziekte. De combinatie van gaten en verwelking in de bladeren kan duiden op een infectie met het komkommerverwelkingsvirus via de komkommerkevers.
Mogelijk kunt u volwassen kevers of pompoenwantsen zien die zich direct aan de planten voeden. Pompoenwantsen leggen hun eieren aan de onderkant van bladeren, in tegenstelling tot komkommerkevers, die dat niet doen. Bij grote plagen kunnen ook volwassen pompoenboorders rondvliegen, hoewel die gemakkelijk voor wespen kunnen worden aangezien.
Culturele controle
Culturele bestrijding houdt in dat specifieke landbouw- of tuinpraktijken worden toegepast om het risico op plagen te verlagen. Deze methode van gewasbeheer is afhankelijk van het correct identificeren van de plaag die het probleem veroorzaakt. Het gebruik van gecertificeerd, virusvrij zaad helpt voorkomen dat het komkommermozaïekvirus het teeltgebied binnendringt. Het onkruidvrij houden van het gebied en het verwijderen van plantenresten vermindert ook de populatie van plagen zoals komkommerkevers en pompoenwantsen. Het verwijderen van planten die tekenen van bacteriële verwelking vertonen, kan verdere verspreiding van de infectie helpen voorkomen. Het planten van lokgewassen zoals blauwe hubbardpompoen kan helpen om komkommerkevers bij komkommers vandaan te houden.
Biologische controle
- Natuurlijke stoffen: Deze worden doorgaans gewonnen uit planten en kunnen worden gebruikt om planten te behandelen en zo plagen af te weren of te doden. Kaolienklei Kaolien kan op planten worden aangebracht om een beschermende laag te creëren die de vraat van komkommerkevers voorkomt. Kaolien is een mineraal.
- Semiochemicaliën: Dit zijn signaalstoffen die gebruikt kunnen worden om het gedrag van plagen te verstoren. Feromonen kunnen bijvoorbeeld gebruikt worden om mottensoorten zoals de pompoenboorder te vangen en hun paring te verstoren.
- Micro-organismen: Dit zijn micro-organismen zoals bacteriën, schimmels en virussen die plagen en ziekteverwekkers doden en onderdrukken, maar het gewas niet beschadigen. Een voorbeeld hiervan is de bacterie... Bacillus subtilis kan helpen bij het bestrijden Erwinia tracheiphila, waardoor komkommers door bacteriën verwelken.
- Macrobiën: Dit zijn grotere dieren, zoals bepaalde nuttige insecten, die zich voeden met of parasiteren op plagen. Bijvoorbeeld de kleine piratenkever De mug voedt zich rechtstreeks met de larven van veel plagen, waaronder de pompoenboorder. Op dezelfde manier voeden de larven van de mug zich met veel bladluissoorten, waaronder de katoenbladluis.
Chemische pesticiden
Als wereldleider in de implementatie van kennis over natuurgebaseerde plaagbestrijding stimuleert CABI geïntegreerde plaagbestrijding (IPM) als de geprefereerde, ecologisch verantwoorde aanpak voor het produceren van gezonde gewassen, waarbij het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen alleen is toegestaan wanneer nodig, en met inachtneming van maatregelen die de blootstelling van mens en milieu eraan beperken (zie FAO, Internationale gedragscode voor pesticidenbeheer).
Alvorens te overwegen het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen Boeren zouden alle beschikbare niet-chemische oplossingen moeten onderzoeken om plagen en ziekten bij komkommers te bestrijden, waaronder de hierboven genoemde. Voor advies op maat over plaagbestrijding kunt u terecht bij de volgende website: CABI BioProtection Portal, waar u uw locatie en het ongedierteprobleem kunt invoeren om oplossingen op maat te verkennen.
Indien het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen wordt overwogen, moeten boeren kiezen voor chemische bestrijdingsmiddelen met een lager risico. Deze helpen, wanneer ze worden gebruikt als onderdeel van een geïntegreerde gewasbeschermingsstrategie, om plaagproblemen te beheersen en tegelijkertijd de schadelijke effecten op de menselijke gezondheid en het milieu te minimaliseren. Aanbieders van landbouwadviesdiensten kunnen informatie verstrekken over chemische bestrijdingsmiddelen met een lager risico die lokaal verkrijgbaar zijn en passen binnen een geïntegreerde gewasbeschermingsstrategie. Deze experts kunnen ook adviseren over de benodigde persoonlijke beschermingsmiddelen.
FAQ
Wat is de belangrijkste plaag bij komkommers?
De soorten plagen die komkommers aantasten, variëren per regio. Komkommers zijn echter vatbaar voor schade door veel insecten, maar ook voor bacteriële en virale infecties.
Wat is de beste manier om komkommerplanten te bestrijden?
De eerste stap bij ongediertebestrijding is bepalen of actie nodig is, aangezien veel insecten de kwaliteit of opbrengst van komkommers niet schaden. Vervolgens moet de specifieke plaag of ziekte die het probleem veroorzaakt, worden geïdentificeerd. Zodra de plaag is vastgesteld, zijn er vaak meerdere manieren om de plaag te bestrijden. biologische controle opties beschikbaar voor het oplossen van het probleem.
Wat vreet mijn hele komkommerplant op?
Als er op meerdere plekken van de komkommerplant zichtbare schade is, kan de gevlekte komkommerkevers de boosdoener zijn, aangezien deze insecten zich voeden met bladeren, bloesems, stengels en vruchten. Deze insecten zijn geel met een zwarte kop en hebben 12 karakteristieke zwarte vlekken op hun dekschilden.
Wat is de belangrijkste ziekte van komkommers?
Het komkommermozaïekvirus is een belangrijke ziekte die komkommers en meer dan duizend andere gewassen wereldwijd aantast. Het wordt verspreid door bladluizen en veroorzaakt het kenmerkende mozaïekpatroon op de bladeren.
Samenvatting
Komkommers zijn economisch belangrijke gewassen in zowel de Verenigde Staten als India, maar de opbrengst wordt bedreigd door plagen zoals kevers, motten en microbiële ziekten. Deze problemen kunnen ernstige schade aan de planten veroorzaken, waardoor zowel de opbrengst als de marktwaarde dalen. IPM-strategieën, waaronder biologische methodesbieden duurzame oplossingen voor de bestrijding van deze problemen. Natuurlijke vijanden, nuttige microben en natuurlijke afweermiddelen kunnen plagen effectief verminderen en tegelijkertijd het gebruik van chemische bestrijdingsmiddelen minimaliseren. Door milieuvriendelijke bestrijdingsmethoden toe te passen, kunnen komkommertelers gezonde gewassen behouden, de fruitkwaliteit verbeteren en de duurzaamheid van de landbouw op lange termijn ondersteunen.
Ontdek verschillende soorten biologische bestrijders, inclusief opties zoals roofmijtenen ontdek gedetailleerde handleidingen voor het bestrijden van plagen.
